ကိုဗစ္ ကာလရဲ႕ ဝမ္းေရး အတြက္ ႀကိဳးစားေနသူ

Posted on

COVID-19 ဒုတိယ လႈိင္းေၾကာင့္ Stay at Home လုပ္ထားသည့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ မွာ တိတ္ဆိတ္ၿပီး လူမရွိ ေသာ္လည္း အသက္ ၆၀အ႐ြယ္ စာကေလး ေရာင္းသူ ဦးစိန္ျမင့္ ကေတာ့ ေ ဈးထြ က္ ေနရဆဲ။စားေသာက္ကုန္ဆိုင္အခ်ိဳ ဝယ္သူမရွိ ပိတ္ထားခ်ိန္ လွည္းတန္း ဦးထြန္းလင္းၿခံ လမ္းထိပ္ ကို နံ နက္ ၉ နာရီခန႔္ အေရာက္လာၿပီး တခါတရံ ည ေနေစာင္းအထိ ေဈးဦး မေ ပါက္ေပမယ့္ ဦးစိန္

ျမ င့္ အတြက္ စာကေလးေရာင္းျခင္း ကလႊဲ၍ အ ျခားေ႐ြးစရာ မရွိ။ ဤလမ္းတြင္ စာကေလး ေရာဆဆဇင္းသည္မွာ ၅ ႏွစ္ခန႔္ရွိေပမယ့္ လမ္းထဲမွ လမ္းထိပ္သို႔ ေနရာေျပာင္း ေရာင္းျခင္းမွ လႊဲ၍တျခား အလုပ္ေျပာင္းဖို႔ကို သူမစဥ္းစား တတ္။ တေကာင္ ၅၀၀က်ပ္ျဖင့္ ေရာင္းေသာ ငွက္မ်ားက အရင္ တေန႔အေကာင္ ၈၀ခန႔္ ကုန္ကာ ေငြတေသာင္းခြဲခန႔္ ဝင္ ေသာ္လည္း အခု အခါ ၁၀ေကာင္ ၁၅ေကာင္သာ ေရာင္းရၿပီး ေငြက်ပ္ ၃ေထာင္ခန႔္ျဖင္သာ အိမ္ျပန္ရ သျဖင့္ ဒလမွ လာသည့္ သူ႔အတြက္ အသြားအျပန္ စရိတ္ႏႈတ္ပါက စားဖို႔ပင္ မေလာက္။ ထို႔အတြက္ကို သ မုဒၵရာ ဝမ္းတထြာ

ေၾကာင့္ တားျမစ္မိန႔္ကို လစ္လ်ဴရႈ႕ကာ ၿမိဳ႕နယ္အသီးသီးကို ျဖတ္၍ လွည္းတန္း သို႔ သူလာရသ ည္။ ၁၉၈၀ေက်ာ္ကာလက ၁၀တန္းေအာင္ကာ အစိုးရေလေၾကာင္းလိုင္းတြင္ စာေရးအျဖစ္ အသက္ေမြးခဲ့သည့္ ဦးစိန္ျမင့္မွာ ယခုအခါ တသိန္းေက်ာ္သာတန္သည့္ အိမ္ပင္ ေဆာက္ရန္ ေငြမရွိ၊ ရပ္ေဆြရပ္မ်ိဳးမ်ားက ေဆာက္ေပး၍သာ ေနခြင့္ရၿပီး၊ အိမ္သာပင္ သူမ်ားႏွင့္ ရွယ္ကာ သုံးေနရ

သည္ဟု ဆိုသည္။ ပူေပါင္းအ႐ုပ္မ်ား လုပ္ကာ ေရာင္းသည့္ ဇနီးသည္ကလည္း ကိုဗစ္ေၾကာင့္ အလုပ္ရပ္ ထားရသျဖင့္ တအိမ္လုံး ထမင္း နပ္မွန္ဖို႔ အေရးက သူ႔ပခုံးေပၚ ေရာက္လာသည္။ ဆရာမျဖစ္လိုသည့္ ၁၁ႏွစ္ သမီးငယ္ႏွင့္ မင္းသားျဖစ္လိုသည့္ ၁၃ႏွစ္ အ႐ြယ္သားကို ပညာဆုံးခန္းတိုင္ေအာင္ ေက်ာင္းထား ေပးခ်င္ေသးသည္။သူ႔ ၏ ေနစဥ္ဝင္ေငြမ်ား ရပ္တန႔္ သြားမည္ကို ကိုဗစ္

ေရာဂါ ကူးခံရမည္ထက္ ေၾကာက္သျဖင့္ ေန႔စဥ္ ဒလမွ လွည္းတန္းသို႔ သူလာသည္။ ထို႔အတြက္ လူမရွိသည့္ လွည္းတန္းသို႔ ဦးစိန္ျမင့္ စာကေလးေရာင္းရန္ ေန႔စဥ္လာေနဦးမည္ျဖစ္ သည္။ ဓာတ္ ပုံ – ထက္ေဝ/ဧရာဝတီ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *