စိတ္တူကိုယ္တူရွိတဲ့ မင္းေမာ္ကြန္း နဲ႔ ႀကဳံခဲ့ရတဲ့ အမွတ္တရေတြကို ေျပာျပလာတဲ့ သ႐ုပ္ေဆာင္ “ေျပဇင္”

Posted on

သ႐ုပ္ေဆာင္ေျပဇင္ကေတာ့ ႐ုပ္ရွင္နဲ႔ ဗီဒီယိုဇာ တ္ကားေတြမွာ ပါဝင္ သ႐ုပ္ေဆာင္ရင္း နာမည္ရမင္းသားတစ္ေယာက္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေျပဇင္ဟာ စာေရးဆရာႀကီး ဦးသာဓုရဲ႕ မ်ိဳးဆ က္တစ္ေယာက္ပီပီ အႏုပညာနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ ပါရမီထူးကဲၿပီး စာအေရးအသားေကာင္းမြန္သူတစ္ေယာက္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကေန႔မွာလည္း ေျပဇင္က တခ်ိန္က ေရနံေခ်ာင္း၊ ေခ်ာက္၊ ပုဂံဘက္ ခရီးထြက္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အမွတ္တရတစ္ခုကို အခုလိုပဲေျပာျပလာပါတယ္။

ဆယ်လီ သတင်းထူးများ ဖတ်ဖို့ Telegram မှာ Join ထားစို့

ေျပဇင္က “အမွားပါရင္ခြင့္မလႊတ္ပါနဲ႔။ အမွန္ေတြႀကီးပဲ ဆိုလည္း ခပ္တည္တည္ေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ကခ်စ္ရင္ျဖစ္ျဖစ္ မုန္းရင္ျဖစ္ျဖစ္ တရစ္ၿပီး တရစ္ ရစ္တတ္ပါတယ္။ တခါက ခရီးသြား ကားႀကီးနဲ႔ အႏုပညာသယ္(ပညာရွင္ဟု ကြၽန္ေတာ္မသုံးပါ)ေတြ ေခ်ာက္ ေရနံေခ်ာင္းဘက္ ေနပူပူမွာ စိမ္းလမ္းစိုေျပေရး(သစ္ပင္စိုက္ဖို႔)အတြက္ ခရီးထြက္ၾကေလသတည္းေပါ့။ ကားေ ပၚမွာ ဦးေဌး(ဇင္ဝိုင္း)ကစလို႔ နာမည္ႀကီးေတြေရာ မႀကီးေတြေရာ မႀကီးတႀကီးေတြရာ ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္မွတ္မိတဲ့ထဲက ကြၽန္ေတာ္လိုက္ပါစီးရတဲ့ကားေပၚမွာ ျမႏွင္းရီလြင္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ကပ္လ်က္ ကိုေက်ာ္(မင္းေမာ္ကြန္း)၊ ေအာင္ျမင့္ျမတ္ ကိုရဲမြန္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေလးေယာက္ဟာ ျမႏွင္းရီလြင္ေက်းဇူးနဲ႔ ပုဂံမွာ သူရဲေကာင္းေလးေယာက္ျဖစ္ခြင့္ရတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ ေရနံေခ်ာင္းမွာ အပင္စိုက္ၿပီးျပန္ရမွာကို ျမႏွင္းရီလြင္က ကားႀကီးတစ္စီးလုံးငွါးခကို သူအကုန္ခံမယ္ဆိုၿပီး တစ္ဖြဲ႕လုံးကို ပုဂံလိုက္ပို႔ေပးတာကိုး…”

“ဘာအေျပာေကာင္းမလဲ သူရဲေကာင္းေလးေယာက္ဟာ ေရနံေခ်ာင္းကထြက္ကတည္းက ေသာက္လိုက္တဲ့အေသာက္ တစ္မိုင္တခါ ေသးေပါက္ဖို႔ကားရပ္ေပးရတယ္။ ကားေပၚပါသူေတြ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္မျဖစ္ရွာပါဘူး ေပ်ာ္ေနၾကေတာ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါပဲ။ ဦးေဌးကေတာ့ “ေမာင္ေမာင္ မင္းနဲ႔မင္းအကိုသိပ္မမ်ားေစနဲ႔ေနာ္” လို႔ ဟန႔္႐ုံတင္ေလးပဲဟန႔္တယ္။ ေရနံေခ်ာင္းေ ခ်ာက္ကေန ပုဂံကိုတကယ္ဆိုရင္ ၄၅မိနစ္ထက္ပိုမေမာင္းရပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေလးေယာက္ပါေနလို႔သာ ၄၅မိနစ္ခရီးဟာ ၂နာရီေက်ာ္ေလာက္ၾကာခဲ့တာပါ။ ၾကာမွာေပါ့ ေပါက္လို က္ေသာက္လိုက္ ကုန္သြားရင္ကားရပ္ခိုင္းၿပီး ဆင္းဝယ္လိုက္နဲ႔ ေပ်ာ္စရာ။ အဲလိုဆင္းဝယ္ၿပီဆို ကိုေက်ာ္က မန္းနီးထုတ္ေပးတယ္ ။ သူကေတာ့ ေနကာမ်က္မွန္အမဲႀကီးတပ္ၿပီး ခပ္တ ည္တည္ပဲ။ မတပ္လို႔လဲမရဘူးေလ သူပါလာတဲ့ ေဗာ္လင္တိုင္းလည္း ဖင္ကပ္ပဲက်န္ေတာ့တာကိုး။”

ဆယ်လီ သတင်းထူးများ ဖတ်ဖို့ Telegram မှာ Join ထားစို့

“ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကားရပ္ခိုင္းလိုက္ ေသးဆင္းေပါက္လိုက္ ဘီယာေတြဝယ္ၿပီး ျပန္တက္လာလိုက္ လုပ္ေနတာကို ကားအဝင္အဝထိပ္ဆုံးခုံမွာ မိန႔္မိန႔္ႀကီး ထိုင္ၾကည့္ေနတာက ဦးေအာင္ခိုင္။ အိုက္တင္က သိတဲ့အတိုင္း သူ႐ိုက္ေနၾက ကာပ႐ိုက္တာေတြလိုေပါ့ ။ ျမင္ေယာင္ၾကည့္ပါ။ မ်က္လုံးက ရီေဝေဝနဲ႔ ရီေနလားဆိုေတာ့လဲ မရီဘူး။ တခုခုေျပာခ်င္တာလားဆိုေတာ့လဲ ေမးေစ့ယားလို႔ပြတ္ေနတဲ့ ပုံစံ။ ေတာ္ေတာ္မွန္းရခက္ပါတယ္ဗ်ာ။ အဲေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔က အကယ္ဒမီေအာင္ခိုင္ကို ၿပဳံးၿဖီးၿဖီးနဲ႔ စကားစရတာေပါ့။ “ဦးေအာင္ခိုင္ ခ်မယ္ေလ”၊ “ဦးေ အာင္ခိုင္ စပ္လိုက္ရေတာ့မလား”၊ “ခပ္ပါးပါးေတာ့ ပုတ္လိုက္ပါဗ်ာ” အမ်ိဳးမ်ိဳးျမဴဆြယ္ၾကေပမယ့္ အကယ္ဒမီေအာင္ခိုင္ကေတာ့ အကယ္ဒမီစင္ေပၚမွာ ေက်းဇူးတင္စကားမေျပာခင္ မိုက္ ကိုင္ထားတဲ့႐ုပ္ႀကီးနဲ႔ မၿပဳံးတၿပဳံး…”

“ကြၽန္ေတာ္တို႔ထဲက တစ္ေယာက္(ဘယ္သူမွန္းမမွတ္မိ) က “ဦးေအာင္ခိုင္ကို ဘလက္ေလဘယ္ ထုတ္တိုက္လိုက္ကြာ” လို႔ေျပာလိုက္တဲ့အသံၾကားေရာ ဦးေအာင္ခိုင္မ်က္လုံးက သုံး ရာ့ေျခာက္ဆယ္ ပတ္ၾကည့္ၿပီးသားျဖစ္သြားတယ္။ (ေဘာလိဝုဒ္႐ုပ္ရွင္ေတြထဲကျပကြက္ေတြလိုမ်ိဳး ျမင္ေယာင္ၾကည့္ပါ) ဦးေအာင္ခိုင္က ျပန္ေျပာတယ္ “ေဟ့ေကာင္ေတြ ေသာက္မယ္ ငါအဓိ ဠာန္ပုတီးစိပ္ေနတာမၿပီးေသးလို႔” တဲ့။ ကြၽန္ေတာ္ကပဲ စပ္စပ္စုစုေမးမိတယ္။“ဘာ စိပ္ေနတာလဲ” ဦးေအာင္ခိုင္ ခပ္တည္တည္လွမ္းေျပာတယ္၊ “ အရဟံ သိဒၶိ ဘဂဝါေအာင္”၊ “ဗ်ာ” ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ အာေမဋိတ္အသံ၊ “အရဟံ သိဒၶိ ဝါဝါေအာင္” လို႔ ကြၽန္ေတာ္ေအာ္ေျပာမိလိုက္တယ္။(ကြၽန္ေတာ္မူးေနတာကိုး…) ကားေပၚပါသူ အားလုံးရယ္ၾကတယ္။ ပုတီးစိပ္ရင္း သူေ တာ္ေကာင္းႀကီးက ကြၽန္ေတာ့္ကိုလွမ္းဆဲတယ္ “ရီး”။ ပုဂံေရာက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေလးေယာက္မူးၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔နား ဦးေအာင္ခိုင္ေရာက္လာတယ္။ စကားတစ္ခြန္းကို ႐ုပ္ရွင္ထဲ မွာဒါ႐ိုက္တာေျပာခိုင္းထက္အတိုင္းထက္ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေတြလႈပ္ မ်က္လုံးေတြျပဴးၿပီးအကယ္ဒမီအိုက္တင္နဲ႔ ေျပာခ်ပစ္လိုက္တယ္ “ငါ့ အိတ္ထဲက ဘလက္ေလဘယ္ မင္း တို႔ယူေသာက္လိုက္ၾကတာလား” တဲ့။ ခုဆိုရင္လဲ အဲဒီ့ေလးေယာက္ တစ္ေယာက္တစ္ေနရာဆီ မူးေနေလာက္ပီ။သတိ တရျဖင့္ #2020အေရွ႕ပိုင္းက ေျပဇင္”ဆိုၿပီး စီကာပတ္ကုံးေျပာလာပါတယ္။

ေျပဇင္ေျပာျပတဲ့ စာေလးကိုဖတ္ၾကည့္ၿပီး ထိုကားႀကီးေပၚေရာက္သြားသလားမွတ္ရေအာင္ မ်က္လုံးထဲျမင္ေယာင္မိလာတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ပရိသတ္ႀကီးလည္း ေျပဇင္ေရးတဲ့စာေလး ကိုဖတ္ ၿပီး တခ်ိန္က အတူတူေပ်ာ္ခဲ့ၾကတဲ့ အႏုပညာရွင္ေတြကို သတိရမိၾကမယ္ထင္ပါတယ္။

Credit

Leave a Reply

Your email address will not be published.